Rafizi sözünün mənşəyi


Rafizi sözünün mənşəyi

Peyğəmbər (s.a.s) buyurmuşdur: “Ya Əli! Sənə görə iki firqə həlak olacaqdır: “İfrata vararaq səni sevənlər vəifrata varıb sənə nifrət edənlər.”

Bunu qeyd olunan ləfz ilə Əlidən İbn Əbi Asim “əs-Sunnə”də(rəq:983-987, 1004-1005), Əhməd “Fədail əs-Sahabə”də(rəq: 951, 952, 964, 1247) və onun oğlu Abdullah “Ziyədət əl-Musnəd”də(1/160), əl-Hakim “əl-Mustədrək”də(3/123), Əbu Yalə“əl-Musnəd”də(1/407), əl-Bəzzar “əl-Musnəd”də(3/202; “Kəşf əl-Əstar”dakı tərtibəgörərəq:2566) və“əl-Mətalib əl-Aliyə”dədeyildiyi kimi Əhməd bin Muni “Musnəd”dində, Əli bin Cad “əl-Musnəd”də(rəq:124) və“Kənzul-Umməl”də(11/325-326) deyildiyi kimi əl-Aşari “Fədail əs-Siddiq”də, əl-Laləkay “əs-Sunnə”dəvəəl-Əsbəhani “əl-Huccə”dəvəəl-Xalləl “əs-Sunnə”də(rəq: 362, 790, 797) rəvayyət etmişdir.

Bunlardan bəzilərinin isnadı əl-Buxari vəMuslim’in şərtlərinə görə səhihdir.

“əl-Qamus”da deyilir: “Rafizilər şiələrdən bir firqədir. Zeyd bin Əliyə beyət etdilər.Sonra ona dedilər: “Şeyxeyn’dən bəraət et!” Zeyd boyun qaçırdı və dedi: “Onların hər ikisi də babamın vəziri idilər.” Onu tərk etdilər və onu rafd etdilər və buna görə də onlara rafizi adı nisbət olundu…”

Buradan da anlaşılır ki, Əbu Bəkri və Öməri söymədiyinə görə bu İmamı tərk edənlər rafizilərdir. İmamiyyə məzhəbi isə Əbu Bəkri, Öməri və səhabələrin əksəriyyətini, hətta digər müsəlmanları belə söyürlər. Yalnız oz etiqadları kimi bir etiqada sahib olanları söyməzlər. Hətta,Zeyd bin Əlinin özunu belə söyürlər və onu qaralayır, dəyərini alçaldırlar. Onların kitabları ilə tanış olan kəslər bu dediklərimizi bilirlər.

 

ən-Nəvəvi “Şərh Muslim”də sözu gedən mövzu haqqında deyir: “Onlar “rafd” sözünə əsasən rafizi adlanıblar və“rafd” sözu tərk etmək anlamındadır. əl-Əsməiyyu və başqaları deyirlər: “Cunki,onlar Zeyd bin Əli’ni inkar etdilər, onu tərk etdilər.”(“əl-Qamus əl-Muhit”) Bunun eynisini əz-Zəhəbi “əl-Abr”da (1/154) deyir.

Bir qrup alim bu şəkildə rafizilərin onlar olduğunu acıq şəkildə deyir, digər bir qrup alim isə səhabələri qeydsiz-şərtsiz söyənlərin rafizilər olduğunu deyir.

Əlidən belə rəvayyət edilmişdir: “Peyğəmbər (s.a.s) mənə dedi: “Ey Əli! Axır zamanda bir firqə çıxacaq.Onların, onunla tanınacaqları bir adları olacaqdır. Onlara “rafizi” deyəcəklər.Onlarla qarşılaşsan, öldür onları! Allah onları öldürsün.Çünki onlar kafirdirlər.”

Hədisin ardı belədir: “Dedim: “Ey Allahın peyğəmbəri! Onların əlaməti nədir? Dedi:

“Sənin haqqında olmayan şeyləri deyərək səni ucaldacaqlar və əshabıma tənə edəcəklər və

onları söyəcəklər.”

Bunu “Şəmmul-Avarid”də(təhqiqimləsəh: 105) deyildiyi kimi, İbn Əbi Asim “əs-Sunnə”də

(rəq 979) və İbn Şahin rəvayyət etmişdir.Bunu həm də əs-Suyutinin “əl-Cami əl-Kəbir”də11/324; “Kənzul-Umməl”dəki tərtibi ilərəq: 31635) dediyi kimi İbn Bəşran vəƏbu Əhməd əl-

Hakim “əl-Kunə” əsərində Əlinin (r.a) hədisindən rəvayyət etmişdir.

İsnadı zəifdir. Sənədində Muhamməd bin Əsad ət-Təğləbi vardır. əl-Uqeyli vəƏbu Zura

deyir: “Munkərul-hədis”

Buna bənzər bir digər hədisi cox zəif bir sənədlə Əbu Nueym “əl-Hilyə”də(4/329), əl-Xatib

“ət-Tarix”də(12/298) vəİbnul-Cəvzi “əl-Məvduat”da (1/397) və“əl-Vahiyat”da (1/164/26)

rəvayyət etmişdir.

Kufə camaatı İmam Zeyd ibn Zeynəlabiddinə dedilər: “Allah sənə rəhm eləsin.Əbu Bəkr və Ömər haqqında nə deyirsən?

İmam dedi: “Mən onların ünvanına yaxşı sözlərdən başqa heçnə deyə bilmərəm.Çünki,öz ailəmdən onların haqqında heç bir pis söz eşitməmişəm.Onlar bizim və digər insanların haqqını pozmadılar,Quran və Sünnə ilə hərəkət etdilər.” (“Nəsxu tarix” c.2,səh 590;“Qiyamlar”-Kəşani  səh 181,Əndişei Hadi nəşr;2005)

 

Akademik Ziya Bunyatov, Allah ona rəhmət etsin yazıb: “Rafizilər: ər-Rafizə və ya ər-Ravafiz şiələrə verilən adlardan biridir. Əl-Əşari (Məqalət əl-islamiyin, İstanbul, 1928, s 10) bu adı Əbu Bəkr və Ömərin xəlifəliyinin qanuniliyini qəbul etməyən bütün şiələri (rafaza) dolayı və onların ğulat və zeydiyələr birlikdə şiələrin 3 firqəsindən biri kimi göstərir. Ona görə ər-rafizə imamiyənin başqa bir adıdır”.( Bax Ziya Bunyatov “Dinlər, təriqətlər, məzhəblər” s 192, “Azərbaycan” nəşriyatı, Baki 1997)

Şiələr bu adı əzəmətləndirmək üçün tədbirlər də görüblər.

Beləki,Kuleyninin rəvayyət etdiyi hədisdə “Bir qrup Şiə İmam Əbu Abdullahın yanına gəlib dedilər: “Bizə elə ad qoyublar ki,o bizə ağır gəlir və qəlbimizi incidir.Buna görə Əmirləri də onların fəqihlərinin bildirdikləri hədisə görə bizim qanımızı halal hesab etmişlər.Əbu Abdullah dedi: “Bu Rafizi adıdır?”Onlar: “Bəli”dedilər.

İmam: “Allaha and olsun ki,onlar sizə(rafizi) ad qoymayıblar. Lakin, o adı sizə Allah qoyub Tövratda və İncildə Musa və İsa (a.s) dili ilə.” (“Rəvdətul  Kafi” c.5,səh 94)

 

Məclisi “Rafiza” sözünün fəziləti ilə bağlı müstəqil fəsil ayırmışdır və bu fəsildə 4 rəvayyət nəql edir.(c.65)

http://www.al-shia.com/html/ara/books/beha…5/110.htm#link3

Tarixin əvvəlindən sonuna qədər rafizi məzhəbi səhabələri soymək uzərində qurulmuşdur. Əlləmə Əli əl-Qari onların umumi olaraq səhabələri, xususilikdə isə Əbu Bəkri və Öməri söymək üçün dillərində dolaşdırdıqları sözləri “Şəmmul-Avarid” kitabında izah etmişdir.

əş-Şeyx Muhamməd Bəhcətul-Baytar “əl-İsləm vas-Sahabətul-Kiram beynəs-Sunnəvaş-Şiə”

adlı risaləsinin sonunda (səh: 65-66) müasir rafizilərin səhabələr haqqındakı mövqelərini izah

edərək deyir:

“Ən etibarlı katiblərdən olan bu katib, onların olkələrini ziyarət etmişdir vəorada eşidənin

qulaqlarını kar edəcək, gorənlərin gozunu kor edəcək şeylər gormuşdur. Belə şeylərdən sonra

Allahdan salamat olmağı diləmək qalır. Bu gorduklərini “Şiə olkələrində” adı altında qələmə

almışdır:

“Yeddi ay və daha artıq bir muddətdə şiə olkələrində uzununa və eninə dolaşdım. Ən boyuk

şəhərlərindəgunlərlə, həftələrləqaldım…”

Daha sonra deyir: “Şiə olkələrindəilk eşitdiyim şey və inkar etdiklərim icindəən cox inkar

etdiyim şey əs-Siddiq, əl-Faruq, mominlərin anası Seyyidə Aişəvə Seyyidə,Hafsaya lənət

etmə adətləri idi. İlk əsrin hamısına lənət edirlər. Hər bir xutbədə, hər bir şənlik vəməclisdə,

sozlərinin başında və sonunda, yazılarının və məktublarının girişində, ziyarət dualarının

hamısında, su paylanılan yerlərdə beləonlara lənət edirlər. Sənə su icirdəcək elə bir adam yoxdur ki, sənə su verərkən onlara lənət etməsin! Su icən eləbir adam gorməzsən ki, su icərkən onlara lənət etməsin! Butun əməllərin və butun hərəkətlərin əvvəlində Muhammədə və ev əhlinə salavat gətirir və sonra (onların iddiasına gorə) əhli-beytin haqqını qəsb edərək onlara zulm edən əs-Siddiq, əl-Faruq və Osmana lənət oxuyurlar. Onlara gorə bu kəsləri lənətləmək ibadətlər icindəən fəzilətli ibadətdir! Məsciddə xutbə verənlər onları lənətləməkdən ləzzət alırlar, bunu

eşidənlər isə fərəhlənirlər, camaat onunla rahatlanır. Xatibin lənətlə başlamadığı hec bir

məclisdə rahatlıq əlaməti gorməzsən, sanki camaat bundan başqa hec bir şeyi eşitmir, ya da

bundan başqa bir şey başa duşmurlər.”

Deyirəm: Bu, onların əcdadlarının səhabələrə- ridvanullahi aleyhim – olan tarixi nifrətlərinin

davamından başqa bir şey deyildir.Hətta nifrətləri o dərəcəyə catmışdı ki, məscidlərin

qapılarında belə Əbu Bəkr, Omər və Osmana – radiyallahu anhum – lənət sozləri yazırdılar.

Necəki bu tarixi həqiqətlər “əl-Bidayəvan-Nihayə” (11/240) və“əl-Kamil” (8/549)

kitablarında qeyd olunmuşdur.

Ustəlik onlardan bəzi firqələr ruhların reinkarnasiyasına inandıqları ucun qatır vəya

uzunqulaq goturər, Əbu Bəkr və Omərin – radiyallahu anhumə- ruhlarının onlarda

olduğuna inanaraq həmin heyvanı doyər, onu ac vəsusuz saxlayardılar. Eynilə keci ilədə

eynilə rəftar edərək Aişənin ruhunun onda olduğuna inanardılar. Bunları İbn Həzm “əl-Fasl”

kitabında (4/182) vəsf etmişdir. Hətta Şah Təhmasibin yanında xususi hormət sahibi olan əl-Kərki “Nəfəhat əl-Lahut fil-Ləan əl-Cibt vat-Tağut” (Əbu Bəkri vəOməri lənət etməkdəki ilahi hədiyyə) adlı bir risalə yazmışdır. Söyuş söyən biri Əbu Bəkrə və Omərəuca səslə lənət edərək onu muşayətetmədikcə, nə ata minməz, nədə yuruməzdi. Şiələr bu gunə qədər hələdə Omərin –

radiyallahu anhu – oldurulməsini qeyd edir və hər il həmin gunu bayram edirlər.

Allaha and olsun! Az qala sevgidə və nifrətdə ifrata varmış kəslərdən başqalarının muşahidə

olunmadığı bir bolgədəboyuyən kəsin halı necə olmalıdır ki?! Axı beləbiri insaf və

motədilliyi haradan bilsin?! Haqqın aydın olduğu bir zamanda bizi yaradan Allaha salamat halımıza gorə həmd edirik! Hər iki tayfanın hər birinin catışmayan cəhətlərini bildik. Duşunduk, uzrlu gorduk və onlar ucun bağışlanma dilədik! Orta yolda olmağı xoş gorduk vəcaiz olan təvil ilətəvil etdiklərinivəya  inşəallah bağışlanılmış bir xəta etdiklərini duşunərək həddini aşanlar ucun

Allahdan rəhmət dilədik! Allahın bizə oyrətdiyi kimi dedik: “Ey Rəbbimiz! Bizi və bizdən

əvvəlki iman gətirmiş qardaşlarımızı bağışla! Bizim qəlblərimizdəiman gətirənlərəqarşı

kinə yer vermə!” (əl-Həşr, 10)

Advertisements
By Admin

Şərh yaz

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s